بنى اسرائيل گسيلش مىدارد ، رسولى داراى آيات بينات ، و نيز به مريم از شان پسرش و سرگذشت او خبر داد ، آن گاه در مريم بدميد و او را حامله كرد ، آن طور كه يك نفر زن به فرزند خود حامله مىشود ، اين مطالب از آيات زير استفاده مىشود : « آل عمران ، آيه 35 - 44 » . آن گاه مريم به مكانى دور منتقل شد و در آنجا درد زائيدنش گرفت و درد زائيدن او را به طرف تنه نخله اى كشانيد و با خود مىگفت : اى كاش قبل از اين مرده و از خاطره ها فراموش شده بودم ، من همه چيز را و همه چيز مرا از ياد مىبرد ، در اين هنگام از طرف پائين وى ندايش داد : غم مخور كه پروردگارت پائين پايت نهر آبى قرار داده ، تنه درخت را تكان بده تا پى در پى خرماى نورس از بالا بريزد ، از آن خرما بخور و از آن آب بنوش و از فرزندى چون من خرسند باش ، اگر از آدميان كسى را ديدى كه حتما خواهى ديد ، بگو من براى رحمان روزه گرفته‌ام و به همين جهت امروز با هيچ انسان سخن نمىگويم ، مريم چون اين را شنيد از آنجا كه فرزند خود را زائيده بود به طرف مردم آمد در حالى كه فرزندش را در آغوش داشت « 1 » و به طورى كه از آيات كريمه قرآن بر مىآيد حامله شدنش و وضع حملش و سخن گفتن او و ساير شؤون وجودش از سنخ همين عناوين در ساير افراد انسانها بوده . مردم و همشهريان مريم وقتى او را به اين حال ديدند ، شروع كردند از هر سو به وى طعنه زدن و سرزنش نمودند چون ديدند دخترى شوهر نرفته بچه دار شده است ، گفتند : اى مريم چه عمل شگفتآورى كردى ! ، اى خواهر هارون نه پدرت بد مردى بود و نه مادرت زناكار ، مريم اشاره كرد به كودكش كه با او سخن بگوئيد ، مردم گفتند : ما چگونه با كسى سخن گوئيم كه كودكى در گهواره است ، در اينجا عيسى به سخن درآمد و گفت : من بنده خدا هستم ، خداى تعالى به من كتاب داد و مرا پيامبرى از پيامبران كرد و هر جا كه باشم با بركتم كرد و مرا به نماز و زكات سفارش كرد ، ما دام كه زنده باشم بر احسان به مادرم سفارش فرمود و مرا نه جبار كرد و نه شقى ، و سلام بر من روزى كه به دنيا آمدم و روزى كه مىميرم و روزى كه زنده بر مىخيزم . « 2 » پس اين كلام كه عيسى در كودكى اداء كرد ، به اصطلاح علمى ، نسبت به برنامه كار نبوتش براعت استهلال بوده ( براعت استهلال به اين معنا است كه نويسنده كتاب در حمد و ثناى اول كتابش كلماتى بگنجاند كه در عين اينكه حمد و ثناى خدا است اشاره اى هم باشد به

--> ( 1 ) « سوره مريم ، آيه 20 - 27 » . ( 2 ) « سوره مريم ، آيه 27 - 34 » .